DAG 48

Na een vreselijke nacht in een vreselijk slecht bed worden we wakker. De vliegen zoemend rond onze hoofden en de badkamer nog steeds onderwater van het lekkende bad. De knop van het toilet is stuk dus moet je steeds met je vinger in het vieze water om zo te kunnen doortrekken. Wanneer ik juist een douche wil nemen komen ze op de deur kloppen. Er is ontbijt indien we dit graag willen. Ik kruip snel onder de douche om vervolgens naar beneden te gaan. Het ontbijt is in de feestzaal waar gisteren nog een serieus feest is geweest. Glazen staan nog op de tafels en de tafelkleden en stoelhoezen liggen her en der over de tafels verspreidt. We vinden nog juist een proper plaatsje om ons neer te zetten. Wanneer de vrouw met het drinken en ontbijt afkomt, kijken we elkaar verbaasd aan. Is dit nu warme yakmelk ofzo? Enkele boterhammen, een kapot ei en een bord warme yaksoep ofzoiets. Het ziet er sowieso alles behalve smakelijk uit, wat het ook mag zijn! We checken uit en gaan op zoek naar brood voor we de stad uit rijden. Aan de overkant zien we iemand die banden herstelt. De weg van gisteren heeft meer kwaad gedaan dan enkel een kapotte velg. Even laten controleren waar de lek zit. Na een kwartiertje zijn we gesteld en klaar om met een geplakte band de weg terug op te gaan. Wanneer we willen tanken, kunnen we niet met de kaart betalen, waardoor we genoodzaakt zijn een bank te zoeken. Dat blijkt geen succes te zijn. De eerste is gesloten, de tweede neemt enkel briefjes aan van $100 en de derde, daar zijn er nog 19 wachtende mensen voor mij. Het is gelukt, we kunnen tanken en de stad verlaten. Het is nog steeds bewolkt, wat zoveel doet met de schoonheid van Mongolië. Al een geluk hebben we de goede weg toch mee! We passeren een prachtig meer met op de achtergrond gigantische bergen. Hier en daar vliegt er een arend voor de auto voorbij. Paarden, geiten, schapen, koeien en kamelen, verzamelen zich langs de weg. In de verte zien we plots twee vrouwen te paard gevolgd door een groep kamelen volgeladen met heel het hebben en houden van de twee vrouwen. Het is echt prachtig om te zien! We kunnen er met de auto niet geraken, dus besluit ik ernaartoe te wandelen. Juist op die moment komt er een jeep aan met een groep mensen in die me een lift willen geven tot aan de groep kamelen. Er is eigenlijk geen plaats achterin, maar met een beetje geduw geraken we er allemaal in. Het is zo knap om de nomaden zo door het land te zien trekken! Ik zet me op de schoot van één van de vrouwen en word terug afgezet aan de grote baan. Plots zien we een stuk brug, maar afgesloten met een hoopje zand. Er komt juist een auto vandaan dus besluiten dezelfde weg te nemen. Na vijf heuveltjes te zijn gepasseerd, hebben we toch niet helemaal het gevoel juist te zitten. We besluiten om toch maar naar de sporen naast de weg te rijden. Een kronkelweg van platgereden zand loopt door de enorme vlakte. We zien een auto die juist iets stuk heeft gereden aan zijn auto en besluiten even te stoppen. Hier en daar een strip en hij is klaar om verder te rijden. De man is ons heel dankbaar! We zetten onze weg verder langs de prachtige vlakte. Het is avontuurlijk, maar soms ook frustrerend een prachtig aangelegde weg te zien lopen, wanneer wij verplicht zijn alle lange, hobbelige, modderige sporen te volgen. Hier en daar zien we enkele gers, dit zijn de typische Mongoolse tenten. Wanneer we in een dorpje aankomen lijkt het alsof we precies in de far far west terecht zijn gekomen. Het begint al laat te worden, maar we hebben nog enkele uurtjes voor het donker wordt. Daarom besluiten we dan maar om nog een stukje verder te rijden. Waar normaal alle sporen samenkomen, kiezen we nu toch voor het verkeerde en zijn we genoodzaakt een omweg te maken van 20km. Het lijkt misschien niet veel, maar op deze wegen is dit heel wat! Rijden in Mongolië is wel uniek! Het is allemaal zo puur en soms zo onwerkelijk! Je begeeft je echt ten midden van al deze schoonheid. Je kan alleen niet begrijpen dat er hier mensen wonen. Ze hebben enkele dagen nodig om tot bij een fatsoenlijke supermarkt te komen. Je moet maar eens iets vergeten zijn in de supermarkt! De temperaturen zijn snikheet in de zomer, maar ijskoud in de winter. Zelfs tegen eind augustus begint het al behoorlijk koud te worden! Wanneer we een plekje hebben gevonden om te overnachten, begint het juist te regenen. Onze zin om uit de auto te komen is ver te zoeken. Je weet gewoon ook dat het een ijskoude nacht gaat zijn en dat helpt niet echt! Snel schieten we uit de auto! Glenn zet de tent op en ik gooi al onze matjes en slaapzakken er in. Vervolgens kruip ik er in om onze bedjes op te maken. Glenn zit met serieuze keelpijn en een goede hoest. Om te beletten dat hij nog zieker wordt van de koude, steek ik een zakje dat warm wordt in zijn slaapzak. Een dekentje erover en dan is hij hopelijk klaar om de koude nacht te trotseren. Ik ben er met mijn drie truien en jas ook klaar voor! Slaapwel pittig Mongolië!

Een gedachte over “DAG 48

Voeg uw reactie toe

  1. Mongolië , wondermooi!!!
    Prachtige foto’s. Die unieke uitgestrektheid, de natuur in zijn puurste vorm. I like it! Glenn en Shana hop naar de finish nu! Schitterende roadtrip. Proficiat!
    Papa/Jan

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: