DAG 16

Gisterenavond werden we onverwacht nog uitgenodigd door Armenen. Heel vriendelijke mensen, maar gekend als serieuze vodka drinkers. Tijdens ons gesprek wilde ze verschillende keren toosten op bepaalde dingen en schonken ons ook een beetje in. Helaas was de hamerslag heel groot en zijn we er heel de nacht ziek van geweest. En overgaan doet het... Lees verder →

DAG 15

Na een heerlijke nachtrust, zijn we klaar om Armenië verder te gaan ontdekken. Het prachtig Sevan lake omgeven door caravans en onafgewerkte gebouwen. Het lijkt alsof de oorlog zijn sporen nog serieus heeft nagelaten. Schapen liggen te slapen aan de pomp van het tankstation. Koeien en slangen steken de weg over. Een oude gestrande wagon... Lees verder →

DAG 14

Wanneer we 's avonds laat aankomen aan het hotel besluiten we nog even te douchen om vervolgens in ons bedje te kruipen. De uitbaters van de hostel denken er anders over en blijven nog een tijdje luidop napraten. Glenn wordt 's nachts wakker van de vrouw van het hotel die blijkbaar enkele uurtjes komt slapen... Lees verder →

DAG 13

Wanneer onze wekker af gaat, besluiten we alles snel in te pakken en te vertrekken naar een plaats waar we water hebben om ons eens goed te wassen. We vinden beneden een riviertje en zetten de auto zo dat we wat beschut staan van de weg. Het water is ijskoud, maar wie proper wil zijn... Lees verder →

Dag 12: het vervolg

Door gebrek aan slaapplaats voor de grens van Georgië, zijn we genoodzaakt de grens tegen 20u nog over te steken. De paspoortcontrole verloopt erg traag en alle blikken staren me aan. Nog nooit hebben ze hier een blonde vrouw gezien, dat is duidelijk! De mannen in hun kotjes zijn erg vriendelijk en laten me zelfs... Lees verder →

Dag 12

Vandaag worden we al vroeg wakker. Al de mieren uit de omgeving hebben zich verzameld in en rond de tent. Ze blijven maar komen en dat helpt niet echt om te slapen. We geven het op en beginnen om half zeven alles uit de tent te halen. Wanneer onze wekker om acht uur af gaat... Lees verder →

Dag 11

Vandaag staat één van de gevaarlijkste wegen ter wereld op het programma. De D915 die loopt van Bayburt naar de kust van Turkije. Een extreem smalle gravelweg vol haarspeldbochten, zonder omheining, maar wel met een afgrond die ettelijke kilometers naar beneden gaat. Wanneer we aan de weg denken te beginnen staat er een bord dat... Lees verder →

Dag 10

Het is kwart voor 4 en onze wekker gaat af. Vandaag staat een ballonvaart over Cappadocië op het programma. Iets waar ik al enorm lang naar heb uitgekeken. Je kan dit overal ter wereld doen, maar op deze manier maakt het het eens zo uniek! Het is indrukwekkend om de imposante ballonnen te zien liggen... Lees verder →

Dag 9

Na twee fantastische dagen is het tijd om terug te vertrekken richting Cappadocië. Maar dit alles niet zonder eerst heerlijk te ontbijten! Ayşegûl heeft weer voor veel te veel lekkers gezorgd! En dit bijna allemaal vers uit de tuin van haar ouders! De auto terug inladen en dan nog een prachtige rondleiding door hun tuin... Lees verder →

Time to discover Ankara

Ook vandaag gaat onze wekker om acht uur af, want we hebben een lange dag voor de boeg! Ayşegûl wil ons zoveel laten zien dat we haast tijd tekort komen! We vertrekken naar een restaurantje om te ontbijten en te proeven van de lokale specialiteiten. Je voelt dat we er soms nog aan moeten wennen... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑